Vanmorgen eerst versgebakken brood gekocht bij de bakker aan de overkant van de camping en ons dat als ontbijt goed laten smaken. Na de thee en koffie zijn we met de auto vertrokken richting Skjolden ( dit is een plaatsje aan het einde van het Lusterfjord ) vanuit hier zijn we aan de andere kant van het fjord uitgekomen op een weggetje vaak niet breder dan 1 auto en natuurlijk tegemoet komend verkeer ( hoe kan het ook anders ). Langs dit traject waren er ook enkele tunnels, maar niet zo als wij ze de afgelopen dagen gewend waren. De tunnels doemde plots klaps op in een bocht maar hier was geen enkele vorm van verlichting, dus eerst moeten je ogen even wennen aan het gapende gat wat je in rijdt wat in de berg verdwijnt ( en niet hopen op tegen liggers of fietsers want dat kon hier ook nog ). En snel het grote licht van de auto aan zodat je enig idee kreeg waar je in terecht gekomen was. Het weggetje meanderde langs het Lusterfjord en in onstoeristengangetje kregen we mooie vergezichten over het fjord enidyllische plaatjes van hier en daar een huisje of boothuis in een mooie setting.

Uiteindelijk na een km of 40 kwamen we aan in Urnes, hier de auto geparkeerd op de parkeerplaats en gewapend met de rugzak en fotocamera aan de wandeling begonnen naar het staafkerkje wat op de lijst van UNESCO staat, dus het moest wel heel wat wezen hadden we zo gedacht en dat zou de klim berg op wel waard zijn. tijdens de tocht omhoog liepen we door diverse fruit boomgaarden met voornamelijk appels, frambozen en kersen. met zo nu en dan een zicht op het haventje van Ornes waar een klein veer af en aanvoer om de voetgangers en auto's over en weer te brengen naar Ornes vs Solvorn.

Aan het einde van de weg doemde het staafkerkje op het was een oud houten kerkje daterend uit de 12de eeuw. Snel 2 kaartjes gekocht en ons aangesloten bij de groep die net aan een rondleiding was begonnen. Voor meer informatie http://whc.unesco.org/en/list/58/.

Na deze tour weer naar beneden gelopen en met de auto richting veer gereden. Hier was het achteruit erop en werd de boot volgepropt en vingen we de terugreis aan. Tijdens de overtocht zagen we waarschijnlijk een aantal bruinvissen die een school vissen opjoeg ook gezien de grote hoeveelheid meeuwen die er boven cirkelde en kwamen zo nu en dan aan de oppervlakte om adem te halen door hun neusgat op de rug noem ik het maar een beetje oneerbiedig. Na de overtocht over de 55 weer terug gereden naar de camping.