Regen, regen en nog meer regen
Vandaag laat uit bed door de regen die maar bleef tikken op het dak. En als je dan nog niet nodig naar de wc hoeft...
Maar na een tijdje toch lekker een douche genomen en een onbijtje gegeten IN de tent. Dit hebben we nog niet vaak hoeven te doen. Maar het bleek best fris te zijn zo met die regen.
Vanmiddag hebben we lekker zitten lezen (ook nog even in de zon) en zijn rond 17.00 uur naar de Spar gereden om wat eten te halen. Martin heeft heerlijke pasta gekookt met gehakt. Ik heb wat sla aan gemaakt en de tafel gezellig gedekt. En als toetje hadden we rijstevla met jam. Na het eten zijn we met onze opvouwbare afwasbak gaan afwassen. Na de afwas, weer door de regen, naar ons 'internetcafé' om onze verhalen weer hier neer te zetten.
Gezellig met een bakkie thee en koffie (bij de eigenaresse gekocht) aan tafel. En tussendoor een praatje over de camping. De kinderen in Noorwegen moeten bijna weer naar school, daarvoor is het op deze camping nu wat rustiger. En misschien ook door het wisselvallige weer?
Morgen gaan we eens op pad en de omgeving verkennen.
Regen, regen en nog meer regen
Vandaag laat uit bed door de regen die maar bleef tikken op het dak. En als je dan nog niet nodig naar de wc hoeft...
Maar na een tijdje toch lekker een douche genomen en een onbijtje gegeten IN de tent. Dit hebben we nog niet vaak hoeven te doen. Maar het bleek best fris te zijn zo met die regen.
Vanmiddag hebben we lekker zitten lezen (ook nog even in de zon) en zijn rond 17.00 uur naar de Spar gereden om wat eten te halen. Martin heeft heerlijke pasta gekookt met gehakt. Ik heb wat sla aan gemaakt en de tafel gezellig gedekt. En als toetje hadden we rijstevla met jam. Na het eten zijn we met onze opvouwbare afwasbak gaan afwassen. Na de afwas, weer door de regen, naar ons 'internetcafé' om onze verhalen weer hier neer te zetten.
Gezellig met een bakkie thee en koffie (bij de eigenaresse gekocht) aan tafel. En tussendoor een praatje over de camping. De kinderen in Noorwegen moeten bijna weer naar school, daarvoor is het op deze camping nu wat rustiger. En misschien ook door het wisselvallige weer?
Morgen gaan we eens op pad en de omgeving verkennen.
Eerste dag nieuwe camping
Vandaag begon gelukkig droog en het zonnetje kwam door, maar voor we de dag goed konden beginnen eerst even ontbijt kopen. Alles was op en de dag ervoor was zondag dus ook nog eens alles dicht. Maar hier in het dorp ging maandag morgen alles weer open en dus snel naar de supermarkt voor wat inkopen.
Na het ontbijt in de zon, ons kleine tentje uit de plastic zakken laten spoelen en op gezet. De tent was drijf en drijf nat van binnen en van buiten. Maar na een poosje in de zon en in de wind gestaan te hebben was hij weer kurkdroog en kon weer in de originele verpakking. Wat later in de ochtend eerst even naar boven richting de receptie want daar was de WIFI ontvangst en bij mooi weer lijkt het daar net een soort van internet café nog een aantal campinggasten met de laptop zaten hier hun WIFI signaal op te snuiven, om te zien wat voor weer het werd of mail van thuis te bekijken. En wellicht hun visscore in te vullen. Want ja voor de visliefhebber is het hier een paradijs en met name de vliegvis sport doet hier goede zaken. Overal zie je mannen in waadpakken en vliegvis gerei over de camping struinen opweg of weer terug van de rivier.
Het is af en toe een komisch tafereel, man met volledige vliegvis bepakking te midden van een groot groen grasveld met hier en daar een tentje “ wat mist hier “ zou je je kunnen afvragen. Maargoed dan zaten we aan een picknick tafel met de laptop dit verhaal de wereld in te sturen maar dan vang je zo hier en daar iets op van een gesprek en iemand had hier een Nederlandse vis grootheid zien rond lopen ja zegt de ander alleen al zijn spullen zijn kwijt op een tripje van Nederland naar Oslo hoeveel tussen stops heb je nu even kijken nee 0 hoe moeilijk kan het dan zijn hahahahaha. Tsja zo kan het ook, onder tussen ligt de hond van de buurvouw met een speeltje vanachter het hek weer naar een niks vermoedend slachtoffer te loeren voor een spelletje gooi en breng terug tot ik geen zin meer heb te spelen. En er zijn er altijd weer die daar in trappen zoals ondergetekenden.
Ook eens even gekeken of er nog cachings in de buurt lagen en wat dat betreft hoeven we ons niet te vervelen want er ligt genoeg verstopt in de buurt. De eerste ligt niet ver van de camping op een brug nou dat zal de eerste worden en kunnen we zelf vanavond wel even doen. Nou dat even werd hem niet want de GPS had wat moeilijkheden met staal en hoogspanningsleidingen denk ik want die snapte er niets meer van. Vervolgens de tocht die ons tot onder de brug heeft doen belanden maar af geblazen en terug op de camping nog snel de coördinaten in Google Maps geklopt om te zien waar het dan wel niet zou mogen zijn, euhmmm juist aan de ander kant van de brug dus je had het kunnen vermoeden nou dat is dan voor de volgende keer.
En wat we nog vergeten waren te vermelden dat op deze locatie met water, bos en struiken van die zoemende vriendjes zijn. M.a.w muggen dus dat wordt weer feest de komende tijd ;o)
Nieuwe lokatie
In de nacht begon het feest tromgeroffel op het tentdoek ja hoor de ene bui naar de andere zo het nog droog gaan worden spookte het door ons hoofd. Althans door Nic der hoofd, want ik lag in diepe slaap en heb er niets van gemerkt. Rond 7:30 was het toch maar de tijd aangebroken om de boel in te gaan pakken. Het was niet zuiver droog alleen nat, en zo goed en zo kwaad al het ging eerst alles in de tent maar opgerold ingesnoerd en op z’n plek in de auto gelegd. Zo bijna alles droog over alleen de tent nog. Deze maar ruim opgevouwen en in een grote blauwe plasticzak gedaan, dat was ten minste de bedoeling. De grote blauwe zakken was nog een overblijfsel van onze vakantie van vorig jaar in Cornwall maar of ze waren gekrompen of we hadden de maat blijkbaar niet goed gelezen we hadden twee kleine blauwezakjes nodig om de tent in te pakken. Alles weg en ingepakt tijd om ons te gaan wassen en verkleden en om aan onze reis te gaan beginnen.
Dag Dalsøren, hallo nieuwe bestemming.
Rond een uur of 9 reden we weg van de camping en hebben nog even een laatste stop gemaakt langs het Lusterfjord om nog even snel wat te ontbijten. Hierna begon onze reis, het begon al goed een Nederlanders met sleurhut die zo’n beetje de hele breedte van de weg nodig had om zich te verplaatsen reedt voor ons ook zo’n bocht in de wegen zijn hier niet al te breed en je houdt rekening met tegen liggers, en jawel wie verwacht er een grote touringcar hahahaha de sleurhut kon nog net uitwijken maar nam wel de spiegel van de bus mee en aan het einde tsja de sleurhut ging er nie langs nie kortom de bus chaufeur ging maar eens verhaal halen bij de eigenaar van de sleurhut of hij wel had gezien dat hij tegen zijn spiegels van de bus was aan gereden kortom na 5 minuten de chauffeur weer in de bus en langzaam kwam de boel in beweging en met passen en meten was de passage compleet. Gelukkig voor ons ging de sleurhut er bij een benzinestation af en konden wij door. De weg werd weer iets smaller en ging stijgen dus haarspeldbocht na haarspeldbocht omhoog en iedere keer werden er je de mooiste vergezichten voor geschoteld. Wolkenpartijen die zich tegen de bergwand omhoog worstelde watervallen links en rechts en wij zagen na om de zoveel km een paaltje met de hoogte er op aan gegeven 1000 mtr, 1100 mtr, 1200 mtr, 1300 mtr tot uit eindelijk 1434 mtr het hoogste punt van de weg in Jotunheimen want hier waren we inmiddels beland. Over het gebergte met links en rechts gletsjers meren (meertjes) toppen en wegen in de wolken en regen want dit is geloof ik zo’n beetje onlosmakelijk met elkaar verbonden. Maar gewoon weg schitterende vergezichten echt het gebied van de reuzen. Ons pad ging weer dalen en na een lange afdaling door diverse dalen kwamen we uiteindelijk uit op de grote weg van Oslo naar Trondheim ( stel je van grote weg niet te veel voor doorgaans een 2 baans weg met een max snelheid van 80 km/h. ) Hier in een plaatsje getopt en wat bij de KRO gegeten ( Kro is een soort van keten met wegrestaurants ) een lekker bord patat met hamburger. Na deze traktatie weer op weg want we waren nog niet op onze eind bestemming. Uiteindelijk weer van de hoofdweg af en via een dorpje ging TOMTOM weer aan de kleine en ons inmiddels vertouwde weggetjes beginnen, we klommen het dal uit en kwamen in een soort van niemands land terecht. Kaal weinig bomen erg veel struikjes met bessen rotsen en ijslandsmos ( wat ook in de kerststukjes zit ) zover als je kijken kon aan alle kanten. Later ging dit landschap over in bos zeg maar berkenbos met berkenbomen van gem. een meter of 3 a 4 en de weg baande zich een weg door dit landschap waar we na vele km’s weer uit kwamen op een hoofdweg. Na een 20 tal km’s onze nieuwe camping gevonden in Koppang, en wij in ons beste Engels of er nog plaats was. 'Ja hoor', zegt de man achter het loket van de camping 'Hoelang willen jullie blijven?' Huh dat leek wel Nederlands hahaha ja de eigenaar was ook Nederlands en zo ook de vele gasten, althans als we een schatting mogen maken is zo 20 % van de kampeerplekken gevuld en er staan nog een berg huisjes. De camping is gelegen naast een van de langste rivieren van Noorwegen de Glomma.
De eigenaar vroeg ons ook nog of we zin hadden in een Elanden safari want waarschijnlijk had hij nog 2 plekken over omdat er 2 gasten wel hadden ingeschreven maar al tweedagen niet op de camping waren geweest. Op zich leek ons dit wel leuk maar uiteindelijk niet gedaan moesten nog eten en een lange reis achter de rug ( deze safari zou tot 0:00 uur gaan duren ) maar misschien van de week een keer als ze het nog een keer organiseren.
Een mooi stekkie uitgezocht op het veld naast de rivier en snel de jan van Gent weer vrijgelaten uit de zak. Want het zou zomaar eens kunnen gaan regenen en ja hoor alles stond net en we waren net op weg naar het toilet gebouw en begon het weer te gieten.
Later op de avond met de auto naar een KRO gereden langs de hoofdweg en een bord met zalm besteld en gegeten, toch wel smakelijk. Waarna we even het dorpje hebben doorkruist om te zien wat er allemaal te beleven was er zijn 2 grote supermarkten en een flappentap dus dat zit wel goed. Hierna weer naar de tent alwaar we onder het genot van trom geroffel op het tentdak een bakkie thee en koffie hebben gedronken.
Inpakken
Hallo reisgenoten,
vandaag wordt niet zo hele lange log vandaag gaven ze nog het beste weer op van de komende dagen dusssss de grote jan van Gent moet weer in de plunjebaal. Op ons gemakkie toch maar met een schuin oog naar de lucht boven ons, want je weet het maar nooit hier je hebt toch te maken met bergen en daar kan het weer zomaar omslaan. Maar uiteindelijk hebben we de tent wel weer droog kunnen in pakken, binnen no time stond ook ons “kleine” tentje weer zodat we wel weer konden overnachten. De auto zo veel mogelijk gepakt zodat we de volgende morgen niet zo heel veel hoeven te doen want het zou maar regenen en dan moet je alles zo droog als mogelijk in de auto zien te krijgen.
Na gedane arbeid hebben we onze “etenszak” ja een simpele maar doel treffende oplossing waar we al jaren gebruik van maken ( men neme een plastic zak van een willekeurige winkel keten dit jaar viel Super de Boer in de prijzen , en je doet daar alle broodbeleg in zoals jam chocopasta en van dat soort niet bederfelijke waar, 2 x snijplankje, 2 messen, 2 bekers en een broodmes ) mee naar een picknickbank aan de water kant en lieten ons het verse brood van de bakker aan de overkant van de camping heerlijk smaken. Lekker in het zonnetje met uitzicht over het kabbelende fjord water, later lekker zitten lezen en nog wat zitten internetten naast ons tentje. ’s Avonds op de slaapmatjes en de slaapzakken nog naar een film liggen kijken alvorens wij het een dag noemde.
Verbaast u niet, maar verwondert u slechts!
Mede reiziger,
Vandaag hadden we zo iets het was gisteren een lange dag geweest dus vandaag maar even rustig aan.
Het is droog en lekker weer met af en toe een zonnetje, kortom geweldig om weer wat aan de lektuur te doen en nog 2 cache's loggen wat gisteren niet meer lukte omdat de draadloze internet verbinding eruit lag ja je kan niet alles hebben we zijn niet thuis
En dan lekker voor de tent onderuit gezakt in een stoel zitten lezen en je kijkt eens wat om je heen, mensen treffen voorbereidingen om te gaan verkassen ruimen enstouwende auto's weer vol op naar de volgende bestemming . Maar wat ons hier ook al was opgevallen dat de Fjord zijde van de camping dus aan het water staan, een enorme aantrekkingskracht schijnt te hebben bij kampeerders. We willen eigenlijk allemaal vooraan staan koste wat het kost ( misschien een idee voor de camping eigenaar maak de camping 1 laag breed) maar lang zodat we alleen maar plekkies hebben langs het water
Met name kamper eigenaren weten hier wel raad mee, de veldjes of eigenlijk 1 groot veld is niet opgedeeld in vakken maar je kunt gaan staan waar je wil, althans tot op zekere hoogte. Her en der staan er wat lantarenpalen voor de verlichting en hier kun je de boel aan de navelstreng leggen ( 230 V aansluiting en ook kabel tv zag ik maar dit ter zijde ) En je kunt zien waar het pad loopt wat nu een beetje is verlegt omdat de boel kapot gereden is en om dat te laten herstellen ligt het pad iets om langs onze tent ( maar niet tot last ) a fijn duidelijk zichtbaar.
De aardappelrace begint , zo rond etenstijd druppelen diverse nieuwe gasten binnen en lopen over de camping om toch maar het mooiste plekje te bemachtigen, of moeders de vrouw loopt vooruit en man lief zit te wachten in de camper of rijdt er achteraan. HIERRRR HIERRR een mooi uitzicht en als we de camper nu zo zetten stappen we iedere keer naar buiten met het fjord in beeld. Wat kan ons het schelen of er nog een auto tussen staat waarvan je zou denken zou die er nog wel langs kunnen of men zet de camper op een meter naast de volgende half op het pad, kortom het lijkt een gevecht voor het mooiste plekje en wordt een soort van chaotische wanboel.
Of voor ons heeft een Duits stel ook met de camper het idee opgevat hier is een mooi plekkie had gisteren de camper naast een te huren huisje geparkeerd maar met uitzicht op het water, maar wilde vandaag een eindje gaan touren hadden dus hadden wat overtollige ballast buiten gezet om hun plekje af te bakenen. Starte de motor en gaven gas en nog eens en nog eens ja hoor de modder spetters vlogen in het rond de inzittende wilden wel weg maar de camper niet de wielen spinde wel maar er zat geen beweging in zeg maar. Door toegesnelde hulp van een aantal landgenoten werd de camper een eindje opweg geduwd. Later in de avond kwam er een ouder Noors echtpaar wat het huisje had gehuurd en had zo iets wat een rotzooi maken de campeerders er van het gooide alles van ons duitse stel op een hoop zodat hun auto achter het huis kon staan, want om je auto in de boom hangen is ook weer zo wat. Kortom om een lang verhaal nog langer te maken geintjeee het stel wat eerder die dag al duwend achter de camper de plek had verlaten kwam lopend terug omdat ze zagen dat hun plekkie iets aan ruimte had in geboed. En kwamen zo wel eens even verhaal halen althans zo kwam het bij ons over met de gebaren taal ruime armbewegingen en gezichtsuitdrukkingen, bij de nieuwe huurders of ze hun auto wel eens even wilden weghalen want hun camper kon er niet staan. Schoorvoetend liep de Noor ( die je het best kunt beschrijven als je hem een kruiwagen gaf en een rode puntmuts zou hij niet misstaan naast de tuin vijver zegmaar ) richting zijn auto overzag de boel een beetje en zette zijn auto een 1,5 mtr naar achteren en ging weer naar binnen. Hier moesten ze het maar meedoen dacht hij kennelijk.
Dit was maar een voorbeeld van wat er om je heen gebeurd het is echt van verbaas u niet verwonderd u slechts, maar het houdt de boel wel levendig
Lang leve de Happy Campers
Auerlandfjord bij Flam + Auerlandsvegen
Nigardsbreen gletsjer
Vanmiddag zijn we om 12 uur op weg gegaan naar de gletsjer Nigardsbreen.
Maar onderweg hadden we ook het een en ander gepland.
Onze eerste stop was al snel. Ongeveer 2,5 km vanaf onze camping zou een cache te vinden zijn. Op internet had Martin deze opgezocht en uitgeprint. Voor mensen die niet weten wat een cache is: dit is een punt waar iets verstopt ligt en wat je moet vinden via coördinaten en een GPS. Vaak is dat iets een logboekje waar je je naam in kunt schrijven en het tijdstip wanneer je het hebt gevonden.Na even zoeken met de GPS (die wat moeite heeft in de bergen met het precies vinden van een coörtdinaat) hebben we het cache gevonden achter een vangrail. Het was een magnetisch zakje waar een logboekje in zat. Martin heeft onze namen er in gezet. We hebben natuurlijk ook nog even genoten van het prachtige uitzicht vanuit dit punt. (zie foto's)
Onze tweede stop was de Sparkasse (ofwel spaarbank) in Gauphe. Daar hebben we even snel in een winkelcentrum gekeken en wat geld gepind.
Toen op weg naar Nigardsbreen. Dit ging weer over een weggetje wat erg wisselde in breedte. De weg voer naast een snelstromende gletsjer rivier. De kleur van zo'n rivier is echt heel bijzonder. Een soort heel licht blauw en dit komt door de reflectie van de afgesleten steendeeltjes.
Uiteindelijk kwamen we bij het bezoekerscentrum waar we even het museum hebben bekeken, zodat we meer van de achtergrond wisten van de gletsjer. Vroeger is hij veel groter geweest en krimpt de laatste jaren snel.
Daarna zijn we met de auto naar de gletsjer toe gereden. Wel onderweg even tol betalen, maar dat maakte niet uit. Op de parkeerplaats vertrokken de gletsjertochten met stijgijzers, e.d. Je kon langs het meer naar de gletsjer lopen, maar dat was een zware tocht. Ook ging er een bootje. (gelukkig ;-) ) En we konden voor 30NK pp meevaren naar een steiger dichterbij de gletsjer. Er kwam ondertussen een flinke wind opzetten. We hoorde later dat dit kwam doordat de lucht boven het meer opwarmde door de zon en de koude lucht boven de gletsjer naar beneden zakte. Vanaf de steiger was het nog 30 minuten lopen naar de voet van de gletsjer. Je kon niet te dicht bij komen, want er braken weleens stukken naar beneden. Het was wel een stevige tocht (harde wind en voor mij een onstabiele, zere voet), maar het was het allemaal waard! Geweldig om dit geweld van dichtbij te zien!!
Op de terugtocht over het meer (Nigardsbrevassnet)hebben we nog een praatje met de veerman (ja alweer!) gemaakt. Hij vertelde het een en ander over zijn werk en wat hij voor mensen allemaal voorbij zag komen. Meisjes met hakken die deze wandeling ook gingen maken. Volgens mij zijn die niet ver gekomen over die rotsen!! Wat een belevenissen allemaal.
Op de terugweg naar de camping hebben we wat inkopen gedaan bij de Spar. Daarna op de camping wat worstjes gegrild, 2 paprika's opgesnoept en wat salade erbij gegeten. Jammie! En nu zitten we onder onze varioluifel in de regen te lezen en het logboek te schrijven. Dit is onze eerste regen overdag na Bergen.
Al met al een mooie dag!